![](https://medicalnews.gr/wp-content/uploads/2022/05/medicalnews-image-3231315.jpg)
Ζήσης Ψάλλας
Ορισμένες μελέτες έχουν δείξει ότι η ανεπάρκεια βιταμίνης D σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο μελλοντικού διαβήτη, αλλά οι δοκιμές συμπληρωμάτων βιταμίνης D για την πρόληψη του διαβήτη τύπου 2 δείχνουν ασυνεπή αποτελέσματα.
Για να αντιμετωπίσουν αυτό το κενό γνώσης, οι ερευνητές άρχισαν να αξιολογούν εάν η ελδεκαλσιτόλη (μια ενεργή μορφή βιταμίνης D που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης στην Ιαπωνία) θα μπορούσε να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2 σε άτομα με μειωμένη ανοχή στη γλυκόζη.
Τα ευρήματά τους βασίζονται σε 1.256 Ιάπωνες ενήλικες με μειωμένη ανοχή γλυκόζης που προσλήφθηκαν από τρία νοσοκομεία στην Ιαπωνία μεταξύ Ιουνίου 2013 και Αυγούστου 2019. Η μέση ηλικία τους ήταν 61 (εύρος 30-78) ετών, το 46% ήταν γυναίκες και το 59% είχε οικογενειακό ιστορικό του διαβήτη τύπου 2.
Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν τυχαία για να λάβουν είτε μια τυπική ημερήσια δόση ελδεκαλσιτόλης (630 συμμετέχοντες) είτε εικονικό φάρμακο (626 συμμετέχοντες) και αξιολογούνταν για διαβήτη κάθε τρεις μήνες σε μια περίοδο παρακολούθησης τριών ετών.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι ερευνητές δεν βρήκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων εκείνων που ανέπτυξαν διαβήτη (12,5% στην ομάδα ελδεκαλσιτόλης και 14% στην ομάδα εικονικού φαρμάκου) ή των οποίων τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα επέστρεψαν στο φυσιολογικό (23% στην ομάδα ελδεκαλσιτόλης και 20% στην ομάδα εικονικού φαρμάκου).
Ωστόσο, μετά από προσαρμογή για 11 δυνητικά σημαντικούς παράγοντες, όπως η ηλικία, το φύλο, η αρτηριακή πίεση, ο δείκτης μάζας σώματος και το οικογενειακό ιστορικό διαβήτη, τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ελδεκαλσιτόλη μπορεί να αποτρέψει τον διαβήτη τύπου 2 σε προδιαβητικούς ασθενείς με ανεπαρκή έκκριση ινσουλίνης. Αυτό το εύρημα παραμένει ασαφές και οι ερευνητές λένε ότι χρειάζεται περαιτέρω έρευνα προτού εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα.
Εντούτοις, βρήκαν σημαντική αύξηση τόσο στην οστική πυκνότητα της μέσης όσο και του ισχίου μεταξύ εκείνων που έλαβαν ελδεκαλσιτόλη σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Δεν παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά σε σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες μεταξύ των δύο ομάδων.
Οι ερευνητές αναγνωρίζουν ορισμένες αβεβαιότητες, όπως εάν η δόση της ελδεκαλσιτόλης που χρησιμοποιήθηκε ήταν κατάλληλη για την πρόληψη του διαβήτη και εάν τα αποτελέσματα ισχύουν για όλες τις εθνότητες.